Ik ga het anders doen: Barefoot hardlopen

Ik ga het anders doen: Barefoot hardlopen

Hardlopen. Ik heb het de afgelopen jaren verschillende keren geprobeerd. En tot nu toe heb ik hier in gefaald. Waarom ik dit jaar dan toch weer begonnen ben? Ik ben drie weken geleden geselecteerd voor het Nederlandse team cheerleading (niveau: coed level 5) en hiervoor heb ik conditie nodig. Aangezien ik met fitness, turnen en cheerleading veelal alleen maar anaeroob train, heb ik ervoor gekozen om hiernaast ook te gaan hardlopen.

Gewoon hardlopen durf ik niet meer sinds bij kruisband blessure in 2012. Ik ben er nooit een fan van geweest en zal het waarschijnlijk ook niet worden. Tot mijn vriend mij voorstelde aan mijn Vibram barefoot hardloopschoenen. Toen durfde ik het hardlopen wel te proberen. Mijn vriend weet dat ik het liefst de hele dag op blote voeten loop en zelf is hij fan van minimalistische (ofwel barefoot) schoenen. Wanneer je op blote voeten loopt of in minimalistische schoenen, loop je met een andere looptechniek namelijk de voorvoet landing.

Het voordeel van de voorvoetlanding is dat je in veert met je enkel en je knie. Hierdoor kan ik hardlopen op spierkracht. Het risico van (beginnende hardlopers met) haklanding is dat hardlopers hun knieën blijven strekken en de klap opvangen met de gewrichten (hak, knie en heup). Dus door middel van het veranderen van mijn looptechniek, kon de risico’s op blessures in mijn gewrichten verminderen. Dat sprak me wel aan, gewoon op kracht sporten. Wat me nog meer aansprak is dat de mens van nature op de voorvoet loopt (kijk naar eens naar kleine kinderen die op blote voeten lopen). En dit deed me denken aan een voetonderzoek die ik bij een podotherapeut heb gedaan. Hierbij zei de therapeut dat ik op mijn voorvoeten rende, maar dat bijna alle turnsters dat doen. Het is dus een turneigenschap om op je tenen (voorvoeten) te rennen. Als de voorvoetlanding typerend is voor mijn sport, waarom dat niet de voorvoetlanding ook in het hardlopen oefenen? 

Geef een antwoord