Maak je training leuker, word geen politieagent

Maak je training leuker, word geen politieagent

Een veel gehoord probleem is dat trainers politieagent moeten spelen in de zaal. Ik kan me niets vervelenders bedenken, dan politieagent te moeten spelen. Gelukkig hoef ik dat zelf ook bijna nooit te doen.

Ja, ik zei bijna nooit. Laatst overkwam het me en daar ben ik een beetje van geschrokken. Ik was bezig met balk en ik had geroepen dat het de laatste beurt was. Nadat de dames een laatste beurt hadden gedaan, heb ik ze opdracht gegeven voor het opruimen van de plank en het blok. Een van de dames wilde graag nog één keer, dus prima. Ik waardeer het als ze gemotiveerd zijn om te trainen. Toen ben ik de andere groepjes aan gaan sturen op te ruimen en toen ik terug bij balk kwam, zag ik dat het meisje al 2 of 3 keer opnieuw haar opsprong op balk had gedaan en ze keek nog steeds smekend of ze nog een keer mocht gaan. En toen werd ik boos. Onbewust. Ik ben naar de plank gelopen en heb deze rechtop gezet, zodat ze niet meer kon springen. En ik zei dat ze al meerdere keren een laatste sprong had gehad en dat ik al drie keer had gevraagd of ze op wilde gaan ruimen. Gelukkig schrok zij ook van mijn kleine uitbarsting, want ze is heel snel op gaan ruimen. En gelukkig zag ik haar al lachend met de andere meiden de zaal verlaten na de training.

Toch even reflecteren

Thuis ben ik even op de bank gaan zitten en de situatie gaan overdenken. Ik wordt eigenlijk nooit boos in de zaal, dus waarom nu wel? Was het omdat dit meisje die opsprong op balk al 100% had geweigerd tijdens de training, dat ik het nutteloos vond dat ze nog drie keer aan het proberen was en nog steeds aan het weigeren? Hier ben ik absoluut geen voorstander van en normaliter zou ik haar een stap terug laten zetten. Was het omdat ik het oneerlijk vind dat sommige dames braaf aan het opruimen zijn, terwijl andere dames nog aan de toestellen hangen? Was het omdat een collega trainer ook niet aan het opruimen was en ik vond dat ze haar verantwoordelijkheid niet nam om de afspraak om gezamenlijk op te ruimen niet na kwam? Waarschijnlijk een combinatie van al deze redenen.

Keur het gedrag af, niet de turner

Wat ik wel heel mooi vind is dat ik toen ik boos was, ik haar gedrag heb afgekeurd en niet het meisje zelf. Hier ben ik een groot voorstander van, want door het gedrag af te keuren is het duidelijk voor het meisje wat mijn grenzen zijn in het nakomen van afspraken. Als ik het meisje had afgekeurd, zou ze op zoek gaan naar de reden van mijn boosheid en gaat ze verhalen verzinnen. Wellicht zou ze denken dat ik haar motivatie niet goed vond en verliest ze die. Dat zou zonde zijn. Wellicht zou ze denken dat ik haar niet goed vond en verliest ze of haar vertrouwen in mij en/of, nog erger, haar vertrouwen in zichzelf.

Ik wil geen politieagent spelen

Zoals je misschien is opgevallen speel ik niet vaak politieagent in de zaal. Er zijn een aantal dingen die je kunt doen, gemakkelijk en moeilijk.

Maak regels

Een makkelijke eerste stap is om voor jezelf na te gaan welke regels jij wilt hanteren in de zaal. Maak voor jezelf een lijst van de afgelopen 4 trainingen en ga eens na wat al de vervelende momenten waren in de training. Kan je voor elk van deze momenten een regel verzinnen? In mijn voorbeeld zijn er een aantal regels te verzinnen:

1.Iedereen ruimt tegelijkertijd op. Dat betekent ook dat de toestellen niet meer aangeraakt worden, tenzij voor het opruimen, als een van de trainers de opdracht geeft om op te ruimen.

2.Alle trainers in de zaal zijn verantwoordelijk voor het communiceren en hanteren van de regels die opgesteld zijn. Dat betekent ook dat de trainer geen uitzondering maakt, omdat hij/zij geen goede planning heeft gemaakt voor dat toestel.

3.Na drie keer weigeren van een onderdeel, geeft de trainer een oefenvorm die gemakkelijker is. De stap die de turner weigert is schijnbaar nog een stap te moeilijk of te groot.

Communiceer de regels

Het volgende wat je kan (of eigenlijk moet) doen is het communiceren van deze regels. Mijn eerste regel zal ik moeten communiceren naar alle trainers die op dat moment training geven; naar alle turners die trainen en uiteindelijk ook elke keer als er een invaller (trainer) of nieuwe turner mee doet. Mijn tweede regel hoef ik alleen te communiceren naar de trainers en invallers. En de laatste regel bespreek ik meestal met de turner als de situatie zich voor doet. Wel ben ik er voorstander van als je de andere trainers hiervan op de hoogte houdt. Je wilt dat de turners door alle trainers hetzelfde wordt getraind. Maar de turners weten ook dat elke trainer anders is, dus het is mogelijk dat alleen jij dit doet.

Hanteer de regels

Als laatst is het een kwestie van de regels keer op keer te communiceren als iemand zich er niet aan houd. Je zult merken dat wanneer de regels simpel en duidelijk zijn en de regels goed gecommuniceerd zijn, je minder voor politieagent hoeft te spelen.

De moeilijke weg

Het spelen van politieagent in de zaal is een overtuiging van jezelf. Het is niet een feitelijke situatie.  De feitelijk situatie is de turnster haar opsprong op balk blijft oefenen. Vervolgens vertel jij jezelf een verhaal. Bijvoorbeeld: Het is ook altijd hetzelfde liedje. Ze luisteren nooit naar mij. En nu moet ik weer boos worden en politieagent spelen. Dat is toch niet leuk? En dan ben ik ook nog eens de gebeten hond, want nu ben ik weer die kuttrainer. En ga zo maar door. De moeilijke weg is om jezelf te vragen welk verhaal jij jezelf verteld. Om vervolgens te analyseren waar deze overtuiging vandaan komt.

Maak een nieuw paadje

Een overtuiging kan je vergelijken met een grasveld. Je moet van de ene hoek naar de verste andere hoek lopen, dus snij je een stuk af door diagonaal over het gras te lopen. Als je keer op keer hetzelfde stuk afsnijd, loop je het gras stuk en ontstaat er een paadje. Dit gebeurd ook in je hersenen. Die willen ook de snelste weg en die maken ook nieuwe paadjes aan om stukken af te snijden. Zo ontstaan overtuigingen. Door telkens jezelf hetzelfde verhaal te vertellen. Gelukkig kunnen we ook nieuwe paadjes aanmaken en kunnen we het gras opnieuw laten groeien over oude paadjes.

Neem je verantwoordelijkheid

De feitelijke situatie is dat de turnster haar opsprong blijft doen op balk. Vraag jezelf af wat er fout gaat. Klopt het dat de turnster niet luistert naar jouw verzoek om op te ruimen? Of heeft ze je niet gehoord? Of begrijpt ze niet wat je aan haar vraagt? Begrijpt ze wat je verwacht dat ze gaat doen? Neem je verantwoordelijkheid en vraag jezelf af wat jij beter had kunnen doen in de situatie. Vraag het bijvoorbeeld aan de turnster: “Goh, ik zie dat je nog steeds op balk bezig bent. Heb je gehoord dat ik je iets vroeg?” Wellicht praat je te zacht; ben je niet concreet; kent ze de regel niet dat iedereen tegelijkertijd opruimt.

Welk verhaal vertel jij jezelf? Laat het me weten in de comments.

Geef een antwoord