Waarom In The Pocket?

Waarom In The Pocket?

In september 2015 ben ik begonnen aan mijn master Bewegingswetenschappen. Verbaasd stapte ik de wereld in van het trainen, begeleiden en ontwikkelen van topsporters. Dit was het Walhalla voor mij als trainer. Al die nieuwe technieken, trainingsmethodieken, fysieke metingen en kennis over het aanleren van bewegingen. Al die specialismen die zich een team vormden om één persoon, zodat die ene persoon heel Nederland trots kan maken. Al die organisaties en al dat geld wat hierin omgaat. En dat allemaal voor mij, omdat ik de kans heb gekregen om aan deze master te studeren. En al die wetenschappelijke studenten worden opgeleid om een handje vol topsport trainers, welke zich al bewezen hebben als uitstekende trainers.

Nadat ik mijn ogen uit had gekeken op mijn opleiding en de bijbehorende congressen, merkte ik twee dingen op. Als eerst merkte ik op dat ik als kind erg afhankelijk ben geweest van de keuzen van mijn ouders. En ik niet alleen, alle kinderen. Zo maakt het uit in welke stad of welk dorp je geboren bent; op welke vereniging je de kans krijg je sporttalent te ontplooien; hoe vaak je mag gaan sporten van jouw ouders; hoeveel geld jouw ouders kunnen besteden en ga zo maar door. Zo wist ik tot mijn 18e bijvoorbeeld niet dat er naast het meerkamp turnen, ook nog varianten als acro gymnastiek, trampolinespringen, groepsspringen of rhönrad bestond.

Als tweede merkte ik bij mijn opleiding op dat ik veel dingen als trainer zijnde helemaal niet wist (terwijl ik toch al 10 jaar ervaring had). Zo had ik er nog nooit bij stilgestaan dat altijd feedback geven tijdens trainingen helemaal niet zo goed blijkt te zijn voor het leren van bewegingen. Of dat sommige atleten graag een heel overzicht willen hebben bij de uitleg van de training en andere atleten graag alleen de details willen horen. Naast alle kennis was ik al helemaal verbaasd over de nieuwe technieken, zoals smartrings en sensoren onder een plank, een balk en een rekstok die allemaal gesynchroniseerd zijn met camera beelden vanuit verschillende hoeken.

Zo kwam ik erachter dat ik de afgelopen 10 jaar maar wat aan het doen was. Ik had braaf geleerd van de KNGU, van mijn eigen trainers en van collega’s. De laatste jaren gaf ik training bij E.S.T. Suca, de studententurnvereniging van Eindhoven. Doordat het een studentenvereniging was, kwamen de atleten uit alle delen van Nederland en iedereen had de technieken op een andere manier aangeleerd. Hier kon ik handig gebruik van maken want bij elke atleet werkte weer een andere techniek of uitleg het beste. Maar wat was nou de beste techniek om de perfecte training te geven? Het werd mijn nieuwe doel om hierachter te komen.

Na vier vakken begon ik met het vak talentontwikkeling. Dit vak plantte bij mij een zaadje, wat zich later ontwikkelde tot het begin van dit online trainersprogramma. Het zaadje heette het Goldmine Effect. In de volgende link legt het Goldmine Effect uit in een YouTube film. Dit effect laat zien dat de huidige manier van talent screening helemaal niet zo effectief is. Dat talent zich eigenlijk helemaal niet zo goed laat screenen, maar dat talent zich op haar eigen manier en haar eigen tempo ontwikkelt. Dit betekent dat er veel talent nog steeds onontdekt bij amateur verenigingen rond loopt.

Wat me nog meer is bijgebleven is een presentatie van een docent, die ons wilde laten inzien hoe goed Nederland is met haar sportprestaties. Hij begon zijn verhaal over China, een land dat 1,4 miljard (1400 miljoen) mensen had in 2016 en 70 medailles op de Olympische spelen. Nederland had in 2016 17 miljoen mensen en 19 medailles. Wat mijn docent hiermee wilde laten zien is dat China een hele grote poule aan mensen en ook aan talent heeft. Hiermee kan China ermee weg komen om minder in talentenprogramma’s te investeren. Nederland heeft veel minder mensen en daarom ook veel kleinere poule om talent uit te halen. Hierdoor moeten ze goed investeren in het ontwikkelen van talent. En het talent dat er is, moeten ze koesteren.

Dat wij in Nederland talent moeten koesteren, zou betekenen dat we veel meer talent nodig hebben. Maar als dit echt een probleem is, snap ik niet waarom bijna alle kennis, ontzettend veel geld, bijna alle aandacht, bijna alle apps en bijna alle wetenschap gericht is op het verbeteren van het talent in de topsport. Op dat kleine groepje dat al bestempeld is als talent. In mijn visie moet talent ontwikkeld worden in de nieuwe generatie, de jonge kinderen in de amateursport. Om de ontwikkeling van talent bij jonge kinderen te ondersteunen, kunnen we hier nog meer de beste kennis, de beste trainers, de beste methodieken, tools en apps en uiteindelijk geld gebruiken. Zodat het onontdekte talent dat nog steeds bij amateur verenigingen rond loopt meegenomen en gekoesterd kan worden. Zodat de poule van talent veel groter wordt door in de basis kinderen al talentvol te maken.

In dit online trainersprogramma wil ik jullie meenemen op reis naar de beste technieken om de perfecte training te geven. De perfecte training die aansluit bij jou als trainer, maar ook bij de individuen in jouw sport team/groep. Je vind wetenschappelijke methodieken, apps en tools die je binnen de training kan gebruiken en kennis over de meest voorkomende specialisatie in een topsportteam (zoals sportvoeding, periodisering, sportpsychologie, trainingsleer, didactiek en communicatie).

Geef een antwoord